Szkoła Odpowiedzialna Cyfrowo

• • • Szkoła Odpowiedzialna Cyfrowo
    • Higiena Cyfrowa
    • Funkcjonowanie naszego mózgu w otoczeniu nowych technologii
    • Webinary
    • Plakaty
    • Podcasty
    • Raporty

• • • Szkoła Odpowiedzialna Cyfrowo

    • 

      Szkoła Odpowiedzialna Cyfrowo to projekt edukacyjny dla szkół podstawowych i ponadpodstawowych w Polsce, którego głównym celem jest wspólna praca zmierzająca do przygotowania uczniów, nauczycieli i rodziców 
      do bezpiecznego, higienicznego i kreatywnego korzystania z zasobów sieci.

      Szkoła Odpowiedzialna Cyfrowo - autorski program Fundacji Dbam o Mój Zasięg

      W społeczności szkół zrzeszonych w projekcie będziemy poszukiwać równowagi między światem cyfrowym i tym rzeczywistym poprzez projekty, kampanie społeczne i inne oddziaływania.

      Od września 2021 roku Fundacja Dbam o Mój Zasięg we współpracy z Gdańskim Kodem Rodzicielskim prowadzi badania wśród uczniów i nauczycieli dotyczące oceny jakości relacji szkolnych. Organizuje cyklicznie konkursy, darmowe webinary i konferencje naukowe, przygotowuje materiały edukacyjne, plakaty, naklejki.

      W roku szkolnym 2025/2026 punkt 5 podstawowych kierunków polityki oświatowej państwa wprost nawiązuje do wątków, którymi fundacja Dbam o Mój Zasięg zajmuje się od ponad 10 lat ("promowanie higieny cyfrowej i bezpiecznego poruszania się w sieci. Rozwijanie umiejętności krytycznej analizy informacji dostępnych w Internecie. Poprawne metodycznie wykorzystywanie przez nauczycieli nowoczesnych technologii, w szczególności opartych na sztucznej inteligencji oraz korzystanie z zasobów Zintegrowanej Platformy Edukacyjnej").

  • Nie rań innych - 10 zasad odpowiedniego reagowania:

    1. Nie ujawniaj danych i treści prywatnych. Upublicznienie imion, nazwisk, szkół, adresów, zdjęć czy zrzutów ekranu może prowadzić do nękania i wtórnej krzywdy. Zasada „minimum informacji” chroni ofiary, bliskich i świadków zdarzeń.

    2. Nie spekuluj i nie powielaj plotek. Niepotwierdzone „informacje” szybko stają się paliwem dla hejtu i stygmatyzacji. Jeśli nie masz wiarygodnego źródła — wstrzymaj się od publikacji i nie podnoś zasięgów.

    3. Unikaj oskarżeń i ocen. Etykietowanie („wina”, „powinni byli…”) pogłębia cierpienie i zamyka drogę do rozmowy. Zamiast oceniać, używaj języka empatii: pytaj, jak można wesprzeć i czego teraz potrzeba.

    4. Nie taguj bliskich ani instytucji związanych z ofiarami. Publiczne oznaczanie ściąga na nich uwagę, presję i czasem lawinę wiadomości. Jeśli już musisz przekazać informację — zrób to w sposób dyskretny i bezpośredni.

    5. Zgłaszaj szkodliwe treści. Hejt, doxxing, upublicznianie danych czy ośmieszanie należy raportować narzędziem „Zgłoś” oraz do moderatorów. To realnie ogranicza widoczność przemocy i ułatwia jej szybkie usunięcie.

    6. Promuj materiały wspierające. Linki do rzetelnych poradników, numerów pomocy i psychoedukacji wzmacniają bezpieczne zachowania społeczności. Zadbaj, by źródła były wiarygodne i aktualne.

    7. Myśl o wrażliwych odbiorcach. W sieci są osoby w żałobie lub w kryzysie — sensacyjne nagłówki i drastyczne opisy mogą je zranić. Pisz z myślą o minimalizowaniu szkody: jasno, bez dramatyzowania.

    8. Nie „gloryfikuj” tragedii. Unikaj narracji, które budują mit, romantyzują czy normalizują ryzykowne zachowania. Skupiaj się na faktach, profilaktyce i ścieżkach pomocy.

    9. Wspieraj lokalną społeczność. Jeśli możesz, pomóż w moderacji komentarzy, zatrzymaniu „śledztw internetowych” i przekierowaniu ludzi do specjalistów. Czasem największą pomocą jest świadome ograniczenie szumu informacyjnego.

    10. Dbaj o siebie i reaguj na sygnały cierpienia. Zauważasz niepokojące wpisy? Zareaguj prywatnie, wspierająco i podaj sprawdzone ścieżki wsparcia. Rozmowa z bliskimi lub specjalistą bywa pierwszym krokiem do ulgi.